احمد شاملو مینویسد :
"آنچه مرگ صمد را تلختر میکند از دست رفتن موجودی یگانه است: مرگی که بهراستی ایجاد خلاء میکند. شهری است که ویران میشود، نه فرونشستن بامی؛ باغی است که تاراج میشود، نه پرپر شدن گلی؛ چلچراغی است که در هم میشکند، نه فرو مردن شمعی؛ وسنگری است که تسلیم میشود، نه از پا در افتادن مبارزی! صمد چهرهی حیرتانگیز تعهد بود. تعهدی که به حق میباید با مضاف غول و هیولا توصیف شود. غول تعهد! هیولای تعهد! چرا که هیچچیز در هیچ دوره و زمانهیی همچون "تعهد روشنفکران و هنرمندان جامعه" خوفانگیز و آسایشبرهم زن و خانهخرابکن کژیها و کاستیها نیست. چرا که تعهد، اژدهایی است که گرانبهاترین گنج عالم را پاس میدارد. گنجی که نامش آزادی و حق حیات ملتهاست."
منبع : از مهتابی با کوچه، چاپ ۵۴ صفحه ۱۲۱ – ای کاش این هیولا هزار سر میداشت .